China Expats

We hadden de zomer in Hangzhou qua temperatuur toch wat onderschat. Voordat we vertrokken, hadden we al gehoord dat het hier in de zomer flink warm kon worden. Expats gaan dan ook massaal terug naar hun thuisland voor de zomerperiode. En ze hadden inderdaad gelijk, want deze zomer bleek zelfs nog warmer dan normaal. Zelfs de locals, die wel wat gewend zijn,  horen we veelvuldig klagen over de hitte.

Je kunt je wel voorstellen dat wij erg blij waren en zijn met de airco in ons appartement en de eerste weken van de zomer werkte hij prima, maar op een gegeven moment begon hij kuren te vertonen. En dat precies tijdens de heetste weken van het jaar. De temperatuur buiten liep op tot een gevoelstemperatuur van boven de 50 graden, en binnen begon het steeds warmer te worden. Dus ja, dat was flink zweten (zelfs als je rustig op de bank zat). Gelukkig hebben we gemerkt dat dingen hier in China vaak snel geregeld kunnen worden. Na contact met onze huisbaas kwam er binnen een dag een monteur langs, die de airco volledig verving. Geen lange wachttijden, zoals we in Nederland wel eens gewend zijn, maar gewoon de volgende dag weer lekker koel in huis.

Een van de eerste vragen die we hadden voordat we naar China verhuisden, was hoe we ons zouden verplaatsen. Openbaar vervoer of zelf rijden? Nou, dat laatste werd ons snel afgeraden. Officieel mag je wel zelf rijden, maar dan moet je eerst een Chinees rijbewijs halen. En dat betekent opnieuw examen doen. Blijkbaar is het Chinese rijexamen een compleet andere ervaring. De regels zijn hier nogal, eh… flexibeler. Denk zigzaggen en toeteren in tegenstelling tot netjes binnen de lijntjes rijden.

Gelukkig hoefden we die uitdaging niet aan te gaan. Het werk van Guus regelde namelijk een chauffeur voor ons. Wij moeten wel zeggen dat het nog steeds wat ongemakkelijk voelt om iemand te hebben die ons overal naartoe kan rijden en dan wacht tot we klaar zijn. Maar onze chauffeur is professioneel en gewend aan deze manier van werken. Het maakt Guus zijn dagelijkse rit naar zijn werk een stuk makkelijker. Voor in het weekend is het fijn om te weten dat we de chauffeur zouden kunnen vragen als een activiteit wat verder van huis is. Maar daaromheen gebruiken we in onze vrije tijd toch vooral veel het openbare vervoer. Wat hier vooral inhoudt: de metro en het pakken van een Didi (Chinese variant van Uber).

Aan het begin van de zomer kwam ik via via in contact met een groep die op zoek was naar deelnemers voor de lokale dragonboat race, en ik dacht: “Waarom niet?” Hoe moeilijk kon het zijn? Nou, best pittig kan ik je zeggen haha! Tijdens onze eerste oefensessie zat ik met een groep onbekenden in de smalle boot, zoekend om in hetzelfde tempo te roeien. En dat alles tijdens de al zomerhitte die al flink aanwezig was.  

Even een kort geschiedenislesje over de drakenbootrace: deze eeuwenoude traditie is ontstaan ter ere van Qu Yuan, een Chinese dichter die zichzelf uit protest tegen corruptie in de rivier verdronk. De dorpelingen roeiden in boten om zijn lichaam te redden, wat uiteindelijk leidde tot de drakenbootrace traditie.

Na de eerste en enige oefensessie de dag voor de daadwerkelijke race kregen we de kans om dieper in de Chinese cultuur te duiken. Samen met een paar andere expats belandde ik op een lokaal buurtfeest, compleet met eten en traditionele festiviteiten. Ik heb geen idee wat ik allemaal heb gegeten, maar het was lekker, en de sfeer was geweldig om mee te maken.

De dag van de race zelf begon met flink veel regen, maar dit mocht de pret niet drukken. We roeiden 1,2 kilometer (is echt zwaarder dan je denkt…) en eindigden in het klassement, laten we zeggen, ergens ver achterin. Maar het was een geweldige ervaring. Bovendien, omdat onze boot voornamelijk uit buitenlanders bestond, werden we na afloop nog eens extra in de spotlights gezet. Foto’s, interviews… er was flink wat interesse in het vastleggen van onze westerse groep tussen alle Chinese deelnemers.

Een ander hoogtepunt van deze zomer was dat Guus en ik voor het eerst onze verjaardagen in China vierden. Het voelde een beetje vreemd om dit zo ver van huis te doen, maar we hebben er op beide dagen iets leuks van gemaakt. We versierden het huis en gingen ’s avonds lekker uit eten. De grootste verrassing kwam van Guus, die had geregeld dat onze ouders na elkaar belden. En alsof dat nog niet genoeg was, had hij zelfs cadeautjes namens hen voor me gekocht. Een heel origineel cadeau was een stempel van mijn naam in het Chinees! Met daar bovenop mijn Chinese Zodiac (sterrenbeeld), namelijk een os. Hier worden deze stempels vaak in plaats van een handtekening gebruikt. Zo voelde het toch nog een beetje als thuis, ondanks de afstand.

Let’s see wat de laatste weken van de zomer ons gaan brengen, voordat we eind augustus China voor een korte periode verlaten voor een vakantie! 😊

Tot snel! Liefs, Guus en Lieven