China Expats

Sinds de start van ons avontuur wisten we dat onze ouders heel graag bij ons op bezoek wilden komen. Guus zijn ouders, Rian en Martijn, hadden zelfs hun vliegtickets al geboekt voordat we in mei vertrokken. En eindelijk, in oktober, was het zover: ze kwamen onze kant op! Wat hadden we daar met z’n allen naar uitgekeken. We zorgden voor een grondige opruim- en poetsronde in ons appartement, en voor het eerst kon de logeerkamer écht in gebruik genomen worden (wij hebben geen ruzie gehad, dus er niet geslapen 😉 ).

In het begin voelde het bijna onwerkelijk om familie bij ons te hebben in China. Het was zo bijzonder en leuk om hen de plek te laten zien waar we nu wonen en leven, in plaats van alles via FaceTime te delen. Door hun bezoek keken we zelf ook weer met een frisse blik naar onze omgeving, omdat alles voor hen nieuw was.

Van tevoren hadden we alle tijd om te bedenken wat we Rian en Martijn wilden laten zien in de kleine twee weken dat ze bij ons waren (de visumvrije periode). Zoals altijd had ik een uitgebreide planning klaarliggen, zodat we zoveel mogelijk uit onze tijd samen konden halen. Natuurlijk begonnen we rustig aan, want we weten hoe pittig een lange vlucht kan zijn.

De eerste dagen hebben we de buurt rondom ons appartement laten zien. En hoe kan dat beter dan op de fiets – lekker op de Nederlandse manier! Daarbij genoten we van de lekkere temperatuur. Voor Guus en mij voelde dat heerlijk na een veel te warme zomer, terwijl het voor Rian en Martijn een groot verschil was met het al kouder wordende Nederland.

Ook stond ‘eten’ veel op de planning. Rian en Martijn hadden niet verwacht dat je hier ook zo lekker (westers) kunt eten. We namen ze mee naar onze favoriete plekjes in de stad. Daarnaast hebben Guus en ik volop genoten van allerlei Nederlandse lekkernijen, aangezien Rian en Martijn hun koffers daar flink mee gevuld hadden. Heerlijk!!! (Lees: pepernoten, stroopwafels en drop.)

Eén van de hoogtepunten van het bezoek was de trip naar Beijing. Samen met de hogesnelheidstrein naar de hoofdstad, de Chinese Muur bezoeken en een stukje van de stad verkennen. We stonden alle vier versteld van de Chinese Muur. Je leert er als kind natuurlijk al over en hebt er een idee van. Maar pas als de muur in het zicht komt en je er uiteindelijk zelf op staat, besef je hoe indrukwekkend het wel niet is dat deze zo lang geleden gebouwd is (in 1570 zijn ze gestart met de bouw van het stuk muur dat wij bezochten).
Wel hadden we de klim flink onderschat, haha. Het weer op de dag zelf was ook niet geweldig: we hadden flinke wind en in de ochtend wat regen. Toen we op de muur aankwamen (na een pittige wandeling omhoog), werden we verrast door de harde wind, aangezien de muur hoger ligt. We bezochten een stuk van de muur dat niet was gerestaureerd, met gladde stenen en geen muren eromheen waardoor de wind vrij spel had. Rian en Martijn besloten het vanaf een afstandje te bekijken en daarna weer naar beneden te lopen. Guus en ik gingen nog een stuk verder en dat was prachtig! Maar eerlijk is eerlijk: het was geen makkelijke wandeling. De muur is letterlijk over de toppen van de bergen gebouwd, met het gevolg dat er flinke steile klimmen en afdalingen waren.

Daarnaast stond een bezoek aan het werk van Guus natuurlijk ook op de planning, aangezien dat de reden is dat we naar China zijn verhuisd. Ook voor mij was dat onwijs leuk, want ik had de fabriek al bijna een jaar niet meer gezien. Na de rondleiding was het tijd voor een typisch Chinees diner. Guus had geregeld dat we konden ervaren wat hij normaal eet tijdens een businessdiner. Dus daar zaten we… in een privékamer aan een grote ronde tafel, met een eigen ober haha! Het eten was héérlijk en het was geweldig om dit samen mee te maken.

Ik kan nog onwijs veel schrijven over onze tijd samen, maar ik zal het niet te lang maken. Als laatste wil ik het nog hebben over ons bezoek aan de theevelden. Aangezien Hangzhou bekendstaat om zijn Longjing thee, was het natuurlijk een must om deze samen te bezoeken. Op een warme dag in oktober stonden Rian, Martijn en ik tussen de theevelden, plukten we theeblaadjes en hingen we onze wensen aan een boom. Daarna volgde een theeceremonie, waarbij Rian het zelfs mocht uitproberen. We hebben veel geleerd en vooral erg veel gelachen!

Aan het einde van de twee weken was het toch echt weer tijd voor afscheid. En we moeten zeggen, dat was toch best wel moeilijk! Guus en ik hebben er echt van genoten om te zien hoe enthousiast Rian en Martijn waren. Maar het hielp zeker dat we wisten dat we 8 weken later al weer naar Nederland zouden gaan voor een bezoek tijdens de feestdagen.

Inmiddels heeft mijn moeder ook haar tickets gekocht voor in het voorjaar! Zij gaat zelfs een nog langere reis maken: eerst bezoekt ze mijn broer in Australië en daarna vliegt ze door naar ons in China. Wauw, daar kijken we nu al naar uit!

Voor nu kijken we eerst uit naar onze trip terug naar Nederland over een paar weken.

Tot snel!

Veel liefs,
Guus en Lieven